Hamiltons 400e F1-start: een loopbaan vol triomfen en tegenslagen

Op Interlagos staat Lewis Hamilton dit weekend voor zijn 400e start in een Grand Prix. Hij wordt de eerste coureur die die grens bereikt zonder een periode buiten de Formule 1; Fernando Alonso kwam tot 444 starts, maar was tussentijds een tijd uit de sport.

Hamilton debuteerde in 2007 bij McLaren. In twintig seizoenen boekte hij 106 zeges, 209 podiumplaatsen en 105 polepositions; in zeven seizoenen werd hij wereldkampioen. Ook Interlagos hoort bij die erelijst: late regen leidde in de seizoensfinale van 2008 tot een beslissende bandenkeuze, waarna een inhaalactie in de laatste bocht van de laatste ronde de titelstrijd in zijn voordeel besliste.

Zijn markantste zeges vroegen om verschillende kwaliteiten. In de regen op Silverstone won hij in 2008 en zette hij het merendeel van het veld op een ronde achterstand. In 2020 bezorgde één set intermediates hem op het pas opnieuw geasfalteerde Istanbul Park, waar weinig grip was, zijn zevende wereldtitel. Daarmee evenaarde hij het record van Michael Schumacher. Commentatoren waarderen niet alle zeges hetzelfde: sommige overwinningen van start tot finish in Mercedes' dominante hybrideperiode zeggen volgens hen minder over Hamiltons pure racevaardigheid, gezien het voordeel van de auto. Als onderschatte prestaties noemen zij ook zijn herstelrit in Duitsland 2018, in wisselende omstandigheden, en de strijd in Bahrein 2014 met Nico Rosberg, die een duidelijk bandenstrategisch voordeel had.

Hamiltons zege in de Grand Prix van São Paulo in 2021 volgde na een weekend van terugvechten. Hij werd op vrijdag uit de kwalificatie geschrapt nadat zijn Mercedes niet door een controle van de DRS-opening kwam, en moest daardoor achteraan starten in de sprintrace. Hij reed van P20 naar P5; een aparte gridstraf van vijf plaatsen voor een nieuwe motor bracht hem voor de Grand Prix op P10. Op zondag won hij na een spannend wiel-aan-wielgevecht met Max Verstappen.

Andere tegenslagen kwamen door teamkeuzes en betrouwbaarheid. In China glipte de titelstrijd in 2007 uit zijn handen nadat McLaren hem op een opdrogende baan te lang op versleten intermediates liet rijden; daarna reed Hamilton de grindbak bij de pit-ingang in. In 2016 verschoof een motorstoring, terwijl hij aan de leiding ging in de Grand Prix van Maleisië, de titelstrijd beslissend in het voordeel van ploeggenoot Nico Rosberg.

Abu Dhabi 2021 vormde een harde kanttekening bij die erelijst. Hamilton werd tweede achter Verstappen nadat wedstrijdleider Michael Masi alleen de vijf achterblijvers tussen de titelkandidaten hun ronde liet goedmaken en de safetycar binnenhaalde voor een shoot-out over één ronde. Een FIA-onderzoek concludeerde dat bij de afhandeling van achterblijvers menselijke fouten waren gemaakt, maar stelde ook vast dat Masi ondanks de druk van concurrerende teams te goeder trouw had gehandeld. De beslissing kostte Hamilton een achtste wereldtitel die een record zou zijn geweest. Masi werd voor het volgende seizoen uit zijn functie gehaald; ook volgden een verbod op rechtstreeks radiocontact tussen teambazen en race control, een virtueel racecontrolecentrum op afstand en aangepaste regels waardoor alle auto's achter de safetycar mochten passeren.

Zijn 400e start vindt plaats op een baan die twee heel verschillende momenten uit zijn loopbaan markeert: de inhaalactie in de laatste bocht die in 2008 de titel besliste en de opmars van P10 naar winst in 2021.