Brazilië legt zwakke plek in F1-regenbanden bloot, maar de gevreesde crisis bleef uit

De Grand Prix van Brazilië op Interlagos gaf de F1-auto’s van 2026 tot nu toe hun meest veelzeggende test in natte omstandigheden. Het weekend was minder dramatisch dan gevreesd, maar legde een zwakke plek in de bandenreeks bloot: de intermediates kwamen moeilijk op temperatuur en sleten snel.

Vooraf was de zorg dat de nieuwe intermediates te weinig grip zouden bieden en dat, samen met de forsere koppelafgifte van de nieuwste motoren, de auto’s in de regen gevaarlijk moeilijk te besturen zouden worden. Op Interlagos was het beeld genuanceerder: door het circuitoppervlak was de auto soms lastig te besturen, maar niet voortdurend. De FIA werkte bovendien sinds het begin van het jaar aan het beheersen van de vermogensafgifte in natte omstandigheden.

De kwalificatie werd na een stortbui aan het begin van de sessie 80 minuten lang stilgelegd met een rode vlag. In de paddock was de algemene opvatting dat de FIA juist handelde door Q1 meteen te onderbreken en op een veilig moment te wachten om verder te gaan. Ferrari-teambaas Fred Vasseur was het daarmee eens: volgens hem zat na de eerste Q1-ronde twee centimeter water in de auto.

De kwalificatie bood ook hoop dat de extreme regenbanden bruikbaarder waren geworden. Vasseur zei dat de full wets vaker dan voorheen konden worden ingezet, waardoor teams bij hevige regen minder snel op intermediates hoefden over te stappen of de banden hoefden te mengen.

Dat positieve signaal gold niet voor alle omstandigheden. Regen in de laatste tien ronden van de race maakte een terugkeer naar de intermediates noodzakelijk; meerdere coureurs meldden dat hun auto toen weer lastig te hanteren was. Alex Albon, die in Brazilië als vijftiende eindigde, zei dat zijn regenbanden moeilijk op temperatuur kwamen en snel sleten, waardoor hij bleef glijden. Carlos Sainz zei dat de intermediate in gemengde omstandigheden zwak was aan de achterkant en dat ook de extreme regenband meer ontwikkeling nodig had.

Liam Lawson wees op een extra factor: volgens hem was de buitentemperatuur op de racedag veel lager dan de dag ervoor. Hij zei dat de temperaturen ondanks minder water op de baan tijdens de ronde naar de grid daalden en dat de auto’s bijna onbestuurbaar aanvoelden.

De kern van Brazilië was een kloof tussen twee imperfecte keuzes voor nat weer, niet een algemeen bewijs dat de 2026-auto’s niet in de regen kunnen racen. De extreme regenband voert veel water af, maar de profielblokken worden te heet als het circuit opdroogt; de intermediates werden als te hard en traag om op temperatuur te komen beschouwd. Testbeperkingen weerhielden Pirelli er bovendien van om gelijkwaardige tests uit te voeren met de smallere wielen van dit seizoen. Voor 2027 wil Pirelli een intermediate die sneller opwarmt en een extreme regenband die beter bestand is tegen slijtage, zodat de prestaties dichter bij elkaar komen. Door verschillen in asfalt en temperatuur blijft die balans afhankelijk van het circuit.