McLaren ziet potentie op lange runs, maar zoekt consistentie in Austin

McLaren hield aan de vrijdagtraining voor de Grand Prix van de Verenigde Staten een gemengd beeld over: Lando Norris en Oscar Piastri eindigden als zevende en achtste in FP2, terwijl het team de lange runs positief beoordeelde. Volgens McLaren reden beide coureurs sterke sectoren, maar kregen ze die niet samengebracht in één complete ronde. Windvlagen maakten het volgens het team lastiger om binnen de baanlimieten te blijven na de overstap naar zachte banden.

Norris noteerde 1:36,373, 0,014 seconde sneller dan Piastri, die 1:36,387 reed. In FP1 waren ze respectievelijk derde en zevende, met tijden van 1:36,297 en 1:36,786. McLaren hield de wijzigingen tussen de sessies beperkt om de gegevens goed te kunnen vergelijken; beide auto’s begonnen FP2 op harde banden en stapten later over op softs. Volgens McLaren waren baanlimieten voor de meeste coureurs een probleem, vooral in bochten 9, 12, 19 en 20.

In FP1 testte McLaren kleine updates aan de remkanalen en ophanging, naast flow-vis- en aerodynamische tests. De coureurs werkten aan de nieuwe hobbels van COTA, rempunten en energiebeheer. Rob Marshall, technisch directeur en hoofdontwerper van McLaren, zei dat de updates het verwachte effect leken te hebben en dat de langzame secties nog een aandachtspunt waren. Ook stelde hij dat de vier topteams dichter bij elkaar zaten dan de FP2-uitslag deed vermoeden en dat McLaren in die sessie niet het maximale uit zijn potentieel had gehaald.

Na de vrijdagtraining zei Norris dat McLaren nog een stap achter de teams vooraan stond en snelheid constanter moest vinden; volgens hem ging het niet zozeer om de bestuurbaarheid. Piastri zei dat grip het voornaamste probleem was. Norris zei dat de ploeg ’s nachts op kleine, gerichte aanpassingen zou mikken. McLaren wilde de data van vrijdag analyseren met het oog op de kwalificatie op zaterdag.