Freddie Hunt blikt terug op de dramatische titelstrijd van James Hunt in 1976

James Hunt won de Formule 1-titel van 1976 met één punt voorsprong op Niki Lauda. Vijftig jaar later beschrijft zijn zoon Freddie het kampioenschap als een reeks wendingen: puntenverlies na de Britse Grand Prix, zeges in de Verenigde Staten en Canada die de titelstrijd nieuw leven inbliezen, en een finale op Fuji die Hunt volgens hem verkeerd aanpakte.

In een terugblik voor Formula 1 Icons ter gelegenheid van het jubileum noemt Freddie het seizoen uitzonderlijk dramatisch. Hij beschrijft Hunt als een underdog: volgens hem wist niemand hoe snel zijn vader was, omdat Hunt nooit eerder een teamgenoot in de Formule 1 had gehad. Hunt pakte pole in de eerste race in Brazilië, met Lauda naast hem in de kwalificatie.

Freddie zegt dat hij het opzocht: Hunt stond met nog drie races te gaan 17 punten achter Lauda. De Grands Prix van de Verenigde Staten en Canada springen er in zijn terugblik uit. Nadat Hunt de punten van de Britse Grand Prix was kwijtgeraakt, dacht hij niet meer aan het kampioenschap, zegt Freddie; Hunt genoot van het racen, won beide races en bracht de titel weer binnen bereik.

Op Fuji was Hunts derde plaats in de seizoensafsluitende Grand Prix van Japan genoeg voor de titel. Freddies herinnering aan de race is minder eenduidig: zijn vader moest banden wisselen terwijl niet iedereen dat deed, en volgens Freddie maakte Hunt een fout door de banden niet af te koelen door met de auto door plassen te rijden. Hij vraagt zich ook af of de anderen op een hardere compound reden en zegt niet te weten hoeveel adrenaline of concentratie een rol speelde.

Freddie zegt dat Hunt en Lauda goede vrienden waren, al sprak hij Lauda zelf maar een paar keer, meestal voor de camera. Hij vertelt een verhaal van vóór hun Formule 1-tijd: Hunt werd gearresteerd in Duitsland of Oostenrijk, en Freddie denkt dat dit gebeurde toen ze Formule 3 reden. Lauda ging naar de politie om Hunt vrij te krijgen en zei volgens Freddie dat Hunt de volgende ochtend tegen hem zou racen.

Over de nalatenschap van zijn vader zegt Freddie dat hij trots is op wat Hunt bereikte en noemt hij hem vriendelijk, attent en respectvol. Meerdere mensen hebben hem volgens Freddie verteld dat Hunt aan een dinertafel met de koningin aan de ene kant en een vuilnisman aan de andere kant beiden op dezelfde manier aansprak.