De ijle lucht in Mexico-Stad stelt F1’s 2026-auto’s op de proef

De hoogte van Mexico-Stad zet meerdere systemen van de F1-auto van 2026 tegelijk onder druk. Op ruim 2.200 meter is de lucht ongeveer 20 tot 25 procent ijler dan op zeeniveau. Daardoor wordt koelen lastiger en levert dezelfde vleugelstand minder downforce op.

De koelingsopgave beperkt zich niet tot de krachtbron. De batterij moet in 2026 veel zwaardere laad- en ontlaadcycli verwerken; in de ijle lucht zijn ook de remmen minder goed te koelen. Teams zullen waarschijnlijk meer koeling nodig hebben, bijvoorbeeld met grotere koelsleuven en ruimere luchtinlaten. Dat kan extra luchtweerstand veroorzaken en snelheid kosten op de rechte stukken. De uitdaging is om warmte af te voeren zonder te veel topsnelheid prijs te geven.

Ook in de bochten is de marge kleiner. De auto’s van 2026 hebben minder downforce dan de ground-effectgeneratie van 2022 tot en met 2025, mede door simpelere vloeren en minder diepe diffusors. De ijle lucht vermindert die downforce verder bij dezelfde vleugelstand. Teams kunnen de actieve vleugels in corner-mode gebruiken om zoveel mogelijk downforce op te wekken, maar het effectieve niveau blijft naar verwachting vergelijkbaar met Monza. Op de rechte stukken worden de vleugels in Straight Mode vlakker gezet om de luchtweerstand te verminderen. De grip was de afgelopen jaren, vooral vroeg in het weekend, al dramatisch slecht; voor 2026 wordt verdere verslechtering verwacht.

De turbo krijgt eveneens minder hulp. Tot en met 2025 hielp de MGU-H om de turbo op toeren te houden en turbo-lag te beperken. Met het verdwijnen van dat onderdeel moet de turbo in Mexico harder werken en hogere toerentallen draaien om voldoende lucht naar de verbrandingsmotor te sturen. Daardoor kan het vermogen minder direct beschikbaar zijn wanneer een coureur weer gas geeft. De MGU-K levert in 2026 maximaal 350 kW, tegenover 120 kW voorheen, en torque filling kan een deel van de vertraging opvangen.

Daarmee wordt ook het batterijbeheer cruciaal. Er moet genoeg energie klaarstaan voor de juiste momenten, maar er moeten ook mogelijkheden zijn om energie terug te winnen. Op lange rechte stukken kan de elektrische ondersteuning afnemen als er te weinig energie in de batterij beschikbaar is.

Inhalen blijft moeilijk te voorspellen. De effecten van DRS en slipstream waren in de ijle lucht van Mexico al beperkt en worden naar verwachting nog kleiner. Omdat iedere auto Straight Mode kan gebruiken, verdwijnt het oude DRS-voordeel voor de jagende auto. Met Overtake Mode kan een coureur meer elektrische energie inzetten, waardoor de ondersteuning langer kan aanhouden en de auto langer snelheid kan houden op het rechte stuk. Daardoor zijn zelfs meer inhaalacties mogelijk; de vraag is of die elektrische energie het verlies van het DRS-voordeel kan compenseren.